Een dubbele afsluiter van de twaalfde editie van Literaturia dit jaar, nota bene op de tiende dag: het programma van Literaturia was dit jaar uitgebreid en flinker van omvang dan ooit.
Aan het begin van de avond was de vlakke vloer van de grote Ophelia-tent voor de populaire podcast De Eeuw van de Amateur, met presentator Botte Jellema en bijzitters Paulien Cornelisse en Ype Driessen. Hoe populair de podcast is, bleek aan het begin toen Bottema aan de uitverkochte zaal vroeg wie vaste luisteraar is: bijna alle vingers gingen omhoog.
Een podcast maken is doorgaans een solitaire bezigheid, vaak een zolderkamertjesproject, dus een aflevering opnemen met meer dan 200 'live luisteraars' is een bijzondere gewaarwording. Cornelisse en Driessen vonden de vaart soms 'vreselijk opgejaagd' maar toch ging het van een leien dakje, al kon Cornelisse niet nalaten om af en toe te zeggen dat een item van vijf minuten 'normaal gesproken twee uur duurt'.
De podcast ging over slechte cadeaus, egels, Groningen en Leeuwarden, dromen en het Amazonegebied. Grote thema's, en toch was alles binnen anderhalf uur keurig geduid en afgerond. Je zou het de kracht van de podcasters kunnen noemen.
Binnenkort staat aflevering 104 online, met publiek uit Groningen dat zich luid en duidelijk liet horen. Hou de site van De Eeuw van de Amateur in de smiezen.
Meteen aansluitend begon aan de Leliesingel de Stripmaker des Vaderlands Margreet de Heer aan de eerste van vier zeer gevarieerde voorstellingen, die zij voor de gelegenheid had gemaakt. Er waren battles tussen strips en 'echte boeken' waarbij het publiek de voorkeur moest bepalen aan de hand van fragmenten.
Bijzonder druk was het bij de datingtips-voorstelling: De Heer, geflankeerd door een bevallige assistente, wees de aanwezigen door de essentie van het daten, met slimme voorbeelden en hilarische do's en don'ts.
Het publiek, dat de hitte in de Literaturia-container met glans (op het voorhoofd) doorstond, vond het prachtig. Goede reclame bovendien, want wie vrolijke gezichten naar buiten ziet komen, weet dat die erbij moet zijn. Zo werkt de Leliesingel!
Om kwart voor elf sloten we voor de laatste maal de container af. Het buitenlicht lieten we aan: we wilden nog niet echt helemaal vertrekken. Maar toch, voor nu zit het erop. Volgend jaar komen we zeker terug en daar hebben we nu al zin in. En als het net zo groots en meeslepend wordt als het dit jaar was, dan zijn we alvast dik tevreden. Tot dan, en in de tussentijd: blijf vooral lekker lezen!
Pip, Dick, Elise, Annegreet, Esmée, Edwin, Stefan en de vrijwilligers van Noorderzon
zondag 25 augustus 2019
zaterdag 24 augustus 2019
Literaturia dag 9: Tobi Dahmen - Fietsmod
Bijna tijd voor een hitteplan op dag 9 van Literaturia. Nog een geluk dat de Literaturia-locatie aan het water in een boomrijke omgeving staat, want met vier keer een uitverkochte tent was het behoorlijk op temperatuur bij de voorstellingen van stripmaker Tobi Dahmen.
Hij kwam naar Noorderzon om te vertellen over zijn autobiografische graphic novel Fietsmod, die handelt over opgroeien in een klein dorpje met muziek en feesten, slim opgehangen aan de grotere begrippen des levens als vriendschap en identiteit. Dahmen vertelde er bevlogen over en liet muziek horen en zien, samen met een aantal scenes uit zijn verhaal.
Autobiografische verhalen doen het altijd goed bij Literaturia: het publiek zit niet alleen dicht op de auteur zelf, maar ook op diens geschiedenis. Dat maakt een voorstelling nog intiemer. Dichterbij kom je niet.
Dahmen heeft een vriendelijke en rustige verteltrant, die het publiek aansprak: veel bezoekers loofden zijn kennis van de muziek, zijn enthousiasme maar vooral zijn eerlijkheid. Dahmen bewijst met zijn voorstelling Fietsmod dat graphic novels en strips prima vertaald kunnen worden naar een festivalsetting. Logisch: vanwege de visuele component is het publiek gemakkelijker te bereiken dan met een klassieke roman. Het is juist de combinatie die zo aantrekkelijk is. Feitelijk is Dahmens mooie voorstelling een pleidooi om meer strips te vertalen naar een festivalomgeving. Op Noorderzon is zijn Fietsmod in ieder geval met open armen ontvangen.
Hij kwam naar Noorderzon om te vertellen over zijn autobiografische graphic novel Fietsmod, die handelt over opgroeien in een klein dorpje met muziek en feesten, slim opgehangen aan de grotere begrippen des levens als vriendschap en identiteit. Dahmen vertelde er bevlogen over en liet muziek horen en zien, samen met een aantal scenes uit zijn verhaal.
Autobiografische verhalen doen het altijd goed bij Literaturia: het publiek zit niet alleen dicht op de auteur zelf, maar ook op diens geschiedenis. Dat maakt een voorstelling nog intiemer. Dichterbij kom je niet.
Dahmen heeft een vriendelijke en rustige verteltrant, die het publiek aansprak: veel bezoekers loofden zijn kennis van de muziek, zijn enthousiasme maar vooral zijn eerlijkheid. Dahmen bewijst met zijn voorstelling Fietsmod dat graphic novels en strips prima vertaald kunnen worden naar een festivalsetting. Logisch: vanwege de visuele component is het publiek gemakkelijker te bereiken dan met een klassieke roman. Het is juist de combinatie die zo aantrekkelijk is. Feitelijk is Dahmens mooie voorstelling een pleidooi om meer strips te vertalen naar een festivalomgeving. Op Noorderzon is zijn Fietsmod in ieder geval met open armen ontvangen.
donderdag 22 augustus 2019
Literaturia dag 8: Flanor
Het Groningse literaire studentendispuut Flanor bestaat bijna 25 jaar en dus hoog tijd voor een kennismaking op Noorderzon. Op de achtste dag van Literaturia presenteerden de Flanorianen zich aan het Groningse publiek. Het weer was prettig, de toeloop vier keer volledig en het enthousiasme was steeds positief en voelbaar. Flanor deed met verve waarvoor het was uitgenodigd: ze was het literaire visitekaartje van studerend Groningen.
De eerste twee voorstellingen werden exotisch omschreven als een biologisch-literaire ode aan de hommel in operavorm. Het avontuurlijke publiek kreeg een klankenspel met video en voordracht. Een vijfkoppig koor speelde de natuurlijke habitat van de hommel; zij waren de bloemen en planten in het verhaal. Het bijzondere stuk, dat live werd gedirigeerd door Annegreet Bos, kon op veel bijval rekenen van het publiek. Buiten de Literaturia-locatie hielden voorbijgangers vaak even halt vanwege de vreemde, intrigerende klanken.
Vanaf negen uur veranderde de setting en waren het een aantal Flanorianen die uit eigen werk voordroegen, zowel poëzie als kort proza. Traditioneler, maar daarmee zeker niet minder interessant. Het publiek, verrast door de veelzijdigheid van de voordrachten, kon deze opzet zeker waarderen.
Flanor heeft op de achtste dag van Literaturia met veel ambitie en toewijding laten zien aan het enthousiaste festivalpubliek. De wisselwerking pakte goed uit: met vier uitverkochte voorstellingen kan Noorderzon én Flanor terugzien op een geslaagde samenwerking.
De eerste twee voorstellingen werden exotisch omschreven als een biologisch-literaire ode aan de hommel in operavorm. Het avontuurlijke publiek kreeg een klankenspel met video en voordracht. Een vijfkoppig koor speelde de natuurlijke habitat van de hommel; zij waren de bloemen en planten in het verhaal. Het bijzondere stuk, dat live werd gedirigeerd door Annegreet Bos, kon op veel bijval rekenen van het publiek. Buiten de Literaturia-locatie hielden voorbijgangers vaak even halt vanwege de vreemde, intrigerende klanken.
Vanaf negen uur veranderde de setting en waren het een aantal Flanorianen die uit eigen werk voordroegen, zowel poëzie als kort proza. Traditioneler, maar daarmee zeker niet minder interessant. Het publiek, verrast door de veelzijdigheid van de voordrachten, kon deze opzet zeker waarderen.
Flanor heeft op de achtste dag van Literaturia met veel ambitie en toewijding laten zien aan het enthousiaste festivalpubliek. De wisselwerking pakte goed uit: met vier uitverkochte voorstellingen kan Noorderzon én Flanor terugzien op een geslaagde samenwerking.
Literaturia dag 7: Mohammed Benzakour - Tien op een ezel
Het weer wordt steeds mooier en ook de vroege avonden op Noorderzon worden zachter en warmer. Een beetje Noord-Afrikaans zogezegd. Op de woensdagavond van Literaturia kwam dat deze keer goed van pas, met vier boeiende optredens van Mohammed Benzakour die in zijn kenmerkende bevlogen stijl de aanwezigen vertelde over zijn taalboek Tien op een ezel.
In dat boek, waaraan hij meer dan zeven jaar werkte en dat intussen al een derde druk beleefde, staat hij stil bij talige eigenaardigheden die hij ontdekte in het Berbers, de taal die wordt gesproken in een groot deel van Marokko. Hij ontdekte met name dat staande uitdrukkingen en gezegden veel overeenkomsten vertonen met het Nederlands. Zo ging hij op onderzoek uit naar het onstaan van die taalvondsten. Dat leverde prachtige inzichten en observaties op.
Met vier keer een volle bak appelleerde zijn verhaal duidelijk aan een grote groep festivalbezoekers. Het is leuk te zien hoe Noorderzon-gangers de weg naar de Literaturia-locatie aan het water weten te vinden. Het paradegevoel van de Leliesingel is erop gericht om langs het aanbod te dwarrelen en dan ter plekke te kiezen. Dat gebeurt uiteraard, maar evenveel mensen komen doelgericht en voorbereid hun kaartjes kopen. Dat zorgt ervoor dat - net als op dinsdag - de voorstellingen al rond half negen zijn uitverkocht. Een tip voor iedereen om tijdig langs te komen en alvast de kaarten voor later op de avond te halen.
De voorraad boeken die de uitgever had meegenomen was aan het einde van de avond zo goed als weg. Benzakours verhaal inspireerde veel bezoekers en dat is goed: de wonderlijke wegen van taal en het ontstaan van onze uitdrukkingen zullen altijd een bron van vermaak en kennis zijn. Dat heeft Benzakour gisteravond nog eens ondubbelzinnig uit de doeken gedaan. Gezien de reacties en het enthousiasme kunnen we zonder omhaal weer een hoogtepunt aan deze Noorderzon toevoegen.
In dat boek, waaraan hij meer dan zeven jaar werkte en dat intussen al een derde druk beleefde, staat hij stil bij talige eigenaardigheden die hij ontdekte in het Berbers, de taal die wordt gesproken in een groot deel van Marokko. Hij ontdekte met name dat staande uitdrukkingen en gezegden veel overeenkomsten vertonen met het Nederlands. Zo ging hij op onderzoek uit naar het onstaan van die taalvondsten. Dat leverde prachtige inzichten en observaties op.
Met vier keer een volle bak appelleerde zijn verhaal duidelijk aan een grote groep festivalbezoekers. Het is leuk te zien hoe Noorderzon-gangers de weg naar de Literaturia-locatie aan het water weten te vinden. Het paradegevoel van de Leliesingel is erop gericht om langs het aanbod te dwarrelen en dan ter plekke te kiezen. Dat gebeurt uiteraard, maar evenveel mensen komen doelgericht en voorbereid hun kaartjes kopen. Dat zorgt ervoor dat - net als op dinsdag - de voorstellingen al rond half negen zijn uitverkocht. Een tip voor iedereen om tijdig langs te komen en alvast de kaarten voor later op de avond te halen.
De voorraad boeken die de uitgever had meegenomen was aan het einde van de avond zo goed als weg. Benzakours verhaal inspireerde veel bezoekers en dat is goed: de wonderlijke wegen van taal en het ontstaan van onze uitdrukkingen zullen altijd een bron van vermaak en kennis zijn. Dat heeft Benzakour gisteravond nog eens ondubbelzinnig uit de doeken gedaan. Gezien de reacties en het enthousiasme kunnen we zonder omhaal weer een hoogtepunt aan deze Noorderzon toevoegen.
woensdag 21 augustus 2019
Literaturia dag 6: Babah Tarawally
Een topprestatie, we kunnen het niet anders formuleren. Op de zesde dag van Literaturia, en de eerste dag aan de prachtige lommerrijke locatie aan het water van de Leliesingel, trad schrijver en Trouw-columnist Babah Tarawally op. Terwijl de vier voorstellingen van zeven, acht, negen en tien uur normaal gesproken twintig minuten per keer duren, presteerde Tarawally het zonder blikken of blozen het ongeëvenaarde: de vier voorstellingen duurden allemaal vijftig minuten.
Het publiek was spekkoper van deze tour de force, want hoewel de houten bankjes niet bepaald uitnodigen om bijna een uur op te zitten, kwamen de aanwezigen steeds monter en gesterkt naar buiten. Het verhaal van Tarawally sloeg aan bij het Noorderzon-publiek. Hij vertelde over zijn tijd in Nederland, die begon in het AZC in Groningen, pal naast de snelweg. Over die tijd schreef hij een boek, zoals hij daarna steeds deed.
Intussen is Tarawally columnist bij Trouw en staat hij bekend als schrijver die geen blad voor de mond neemt, zeker als het gaat over racisme. Daarbij zorgt hij voor een nuancerende mening, die evenzeer niet door iedereen wordt gedeeld: je hoeft geen racist te zijn om je racistisch te uiten. Tarawally gaat uit van het goede van de mens, maar durft tegelijk het ongemak van racisme te benoemen. Het zit vaak in details, in de kleine dingen. Geen mens, zegt Tarawally, is racist. Maar dat wil niet zeggen dat het er niet sluimerend is.
De energie van Tarawally bleef nog lang hangen aan de Leliesingel gisteravond. Voor Literaturia was het een mooie dag: vier keer een volle bak, vier keer een bevlogen verhaal en vier keer een geanimeerd publiek. De sterren stonden goed.
Het publiek was spekkoper van deze tour de force, want hoewel de houten bankjes niet bepaald uitnodigen om bijna een uur op te zitten, kwamen de aanwezigen steeds monter en gesterkt naar buiten. Het verhaal van Tarawally sloeg aan bij het Noorderzon-publiek. Hij vertelde over zijn tijd in Nederland, die begon in het AZC in Groningen, pal naast de snelweg. Over die tijd schreef hij een boek, zoals hij daarna steeds deed.
Intussen is Tarawally columnist bij Trouw en staat hij bekend als schrijver die geen blad voor de mond neemt, zeker als het gaat over racisme. Daarbij zorgt hij voor een nuancerende mening, die evenzeer niet door iedereen wordt gedeeld: je hoeft geen racist te zijn om je racistisch te uiten. Tarawally gaat uit van het goede van de mens, maar durft tegelijk het ongemak van racisme te benoemen. Het zit vaak in details, in de kleine dingen. Geen mens, zegt Tarawally, is racist. Maar dat wil niet zeggen dat het er niet sluimerend is.
De energie van Tarawally bleef nog lang hangen aan de Leliesingel gisteravond. Voor Literaturia was het een mooie dag: vier keer een volle bak, vier keer een bevlogen verhaal en vier keer een geanimeerd publiek. De sterren stonden goed.
maandag 19 augustus 2019
Literaturia dag 5: Jacques Hermus - De literaire FEBO
Dit was mooi. Dag 5 van Literaturia, en de laatste dag in de schitterende en uitverkochte Desdemona-tent, was voor culinair recensent en auteur Jacques Hermus. Voor de goede orde; met een u, en niet met een e zoals de arme tak Hermessen die zich vooral ledig houdt met de verkoop van zijden sjaaltjes en dergelijke nonsens.
Jacques Hermus was op dreef. Hij vertelde in zijn kenmerkende vaart over eten, ingrediënten, gerechten en literatuur. Daarbij schoot hij van IJsland naar Frankrijk en van Schotland naar de Russische contreien. Hij sprak lovend over uien en aardappels. Onderwijl zocht hij in het oeuvre van Gogol naar schranspartijen en beschreef hij hoe de Franse bourgeoisie hun maaltijden gebruikte.
Er was zelfs nog tijd voor een bescheiden kwis waarin Hermus op een slinkse wijze zijn culinaire boeken onder de aandacht bracht: alles voor de inwendige mens zogezegd. Het publiek vond het allemaal best: Jacques Hermus kon een potje breken.
Vanaf morgen verkast Literaturia naar een mooie locatie op de kop van de Leliesingel, vlak aan het water. Wat dat betreft hebben we het getroffen, al zullen we de Desdemona tent missen.
Jacques Hermus was op dreef. Hij vertelde in zijn kenmerkende vaart over eten, ingrediënten, gerechten en literatuur. Daarbij schoot hij van IJsland naar Frankrijk en van Schotland naar de Russische contreien. Hij sprak lovend over uien en aardappels. Onderwijl zocht hij in het oeuvre van Gogol naar schranspartijen en beschreef hij hoe de Franse bourgeoisie hun maaltijden gebruikte.
Er was zelfs nog tijd voor een bescheiden kwis waarin Hermus op een slinkse wijze zijn culinaire boeken onder de aandacht bracht: alles voor de inwendige mens zogezegd. Het publiek vond het allemaal best: Jacques Hermus kon een potje breken.
Vanaf morgen verkast Literaturia naar een mooie locatie op de kop van de Leliesingel, vlak aan het water. Wat dat betreft hebben we het getroffen, al zullen we de Desdemona tent missen.
Literaturia dag 4: Engeland in al zijn facetten, van clotted cream tot Brexit
De dubbele zondag van Literaturia was traditioneel voor een kijkje over de landsgrenzen: dit jaar gingen we de Noordzee over om ons licht te laten schijnen op het Britse Koninkrijk, met name Engeland.
In de middag vertelde voormalig NRC-correspondente in Londen, Titia Ketelaar, over de Brexit: hoe het zover kwam, hoe het gebeurde en wat het zal brengen. In een bevlogen lezing, die gaandeweg overging in een geanimeerd gesprek met het publiek, maakte Ketelaar duidelijk dat er achter het fenomeen Brexit meer schuilgaat dan een valse campagne met oneigenlijke argumenten en zand in de ogen.
Ketelaar had een Britse kennis beloofd niet uitsluitend in mineur over Engeland te spreken. Ze loste die belofte in en zorgde daarmee voor een positieve afsluiting van de bijeenkomst door haar liefde voor het bijzondere land uit de doeken te doen, waarbij ze vooral even stil stond bij koekjes en de prachtige wandelroutes door de natuur.
In de avond was het de beurt aan de zelfverklaarde anglofiele historicus Harry De Paepe, die aan de hand van zijn boek Stiff upper lips inging op de andere natuur van de Brit: die van de onderkoeldheid, tradities en klasseverschillen. Aan de hand van thee, scones en politiek zette De Paepe in een vrolijke en interessante lezing uiteen hoe we de Brit beter kunnen leren kennen.
Met behulp van film en interessant beeldmateriaal verluchtigde De Paepe zijn betoog, Het maakte de excentrieke Brit zelfs nog wat exotischer. Wat de toekomst ons ook brengt; als het Leave-kamp alles voor elkaar krijgt dan zijn we beslist een bijzondere buur kwijt.
In de middag vertelde voormalig NRC-correspondente in Londen, Titia Ketelaar, over de Brexit: hoe het zover kwam, hoe het gebeurde en wat het zal brengen. In een bevlogen lezing, die gaandeweg overging in een geanimeerd gesprek met het publiek, maakte Ketelaar duidelijk dat er achter het fenomeen Brexit meer schuilgaat dan een valse campagne met oneigenlijke argumenten en zand in de ogen.
Ketelaar had een Britse kennis beloofd niet uitsluitend in mineur over Engeland te spreken. Ze loste die belofte in en zorgde daarmee voor een positieve afsluiting van de bijeenkomst door haar liefde voor het bijzondere land uit de doeken te doen, waarbij ze vooral even stil stond bij koekjes en de prachtige wandelroutes door de natuur.
In de avond was het de beurt aan de zelfverklaarde anglofiele historicus Harry De Paepe, die aan de hand van zijn boek Stiff upper lips inging op de andere natuur van de Brit: die van de onderkoeldheid, tradities en klasseverschillen. Aan de hand van thee, scones en politiek zette De Paepe in een vrolijke en interessante lezing uiteen hoe we de Brit beter kunnen leren kennen.
Met behulp van film en interessant beeldmateriaal verluchtigde De Paepe zijn betoog, Het maakte de excentrieke Brit zelfs nog wat exotischer. Wat de toekomst ons ook brengt; als het Leave-kamp alles voor elkaar krijgt dan zijn we beslist een bijzondere buur kwijt.
zondag 18 augustus 2019
Literaturia dag 3: Hé hallo zeg, het leven en werk van Karel ten Haaf
De zaterdagavond van Literaturia was memorabel, om meerdere redenen. Dichters, schrijvers, collega's en vrienden herdachten Karel ten Haaf, de Groninger dichter/schrijver/activist die afgelopen mei overleed. Karel was een markante en eigenzinnige stem in de vaderlandse literaire wereld en in de sfeervolle Desdemona tent werd zijn leven en werk uitgebreid gevierd. De titel van de avond, Hé hallo zeg, verwijst naar de standaardbegroeting van Karel.
Er waren voordrachten, herinneringen en video's. Het werd een heel persoonlijke, oprechte avond die naderhand werd afgesloten met een nazit 'in de geest van Karel'.
Voor degenen die er niet bij konden zijn, is de avond vastgelegd: kijk hier naar de voordrachten van (in volgorde van opkomst) Anneke Claus, André Degen, Joep van Ruiten, Arjen Nolles, Anton Scheepstra, Stefan Nieuwenhuis, Marleen Vermooten, Hans Plomp, Jurre van den Berg, Hubert Klaver en Harry Zijlstra.
Daniël Dee en Ron Blom konden niet op de avond aanwezig zijn. Zij maakten voor de gelegenheid een videoboodschap.
Er waren voordrachten, herinneringen en video's. Het werd een heel persoonlijke, oprechte avond die naderhand werd afgesloten met een nazit 'in de geest van Karel'.
Voor degenen die er niet bij konden zijn, is de avond vastgelegd: kijk hier naar de voordrachten van (in volgorde van opkomst) Anneke Claus, André Degen, Joep van Ruiten, Arjen Nolles, Anton Scheepstra, Stefan Nieuwenhuis, Marleen Vermooten, Hans Plomp, Jurre van den Berg, Hubert Klaver en Harry Zijlstra.
Daniël Dee en Ron Blom konden niet op de avond aanwezig zijn. Zij maakten voor de gelegenheid een videoboodschap.
vrijdag 16 augustus 2019
Literaturia dag 2: Literaire Floss Quiz
Dag 2 van Literaturia was mooi en het publiek trof het, voor het eerst in de gloednieuwe Desdemona-tent: een geweldige locatie met sfeer, notie en brille. Op het programma stond de speciale, literaire Floss Quiz; een beproefd recept in een nieuw jasje. Quizmaster Wabbesch Wabbesch, gestoken in een stemmig blauw kostuum, schotelde de aanwezige teams 36 vragen voor, variërend van rebussen tot zoekplaatjes, lokale vragen en 'raad het citaat'. Pittig, de aanwezigen hadden bepaald geen gemakkelijke avond.
Het mooie van de Floss Quiz is dat er genoeg prijzen te winnen zijn, voornamelijk chips, snoep en zoetigheid. Niet alleen de nummers 1 tot en met 3, maar ook de poedelprijs, speciaal voor het wat minder fortuinlijke team. Bij de prijsuitreiking was er nog enige hilariteit toen het gedoodverfde rode-lantaarnteam, de gelegenheidsploeg van Arno's Aperitief, tóch nog een ander team achter zich moest laten. Het team Writers Block, bestaand uit lokaal literair schrijftalent, kreeg de poedelprijs. De eerste prijs was voor La Sagrada Familia, een team dat de beschikking had over een luidruchtige universitair studente en een drietal innovatieve secondanten.
Uiteindelijk, en dat is zo sympathiek aan de Floss Quiz, worden alle prijzen gezamenlijk gedeeld en opgegeten. Het stukje verbroedering, na een felle maar eerlijke strijd, is wat de avond zo mooi maakt. Binnenkort weer 'gewoon' in het Grand Theatre. Deze editie was om niet licht te vergeten.
Het mooie van de Floss Quiz is dat er genoeg prijzen te winnen zijn, voornamelijk chips, snoep en zoetigheid. Niet alleen de nummers 1 tot en met 3, maar ook de poedelprijs, speciaal voor het wat minder fortuinlijke team. Bij de prijsuitreiking was er nog enige hilariteit toen het gedoodverfde rode-lantaarnteam, de gelegenheidsploeg van Arno's Aperitief, tóch nog een ander team achter zich moest laten. Het team Writers Block, bestaand uit lokaal literair schrijftalent, kreeg de poedelprijs. De eerste prijs was voor La Sagrada Familia, een team dat de beschikking had over een luidruchtige universitair studente en een drietal innovatieve secondanten.
Uiteindelijk, en dat is zo sympathiek aan de Floss Quiz, worden alle prijzen gezamenlijk gedeeld en opgegeten. Het stukje verbroedering, na een felle maar eerlijke strijd, is wat de avond zo mooi maakt. Binnenkort weer 'gewoon' in het Grand Theatre. Deze editie was om niet licht te vergeten.
donderdag 15 augustus 2019
Literaturia dag 1: Lévi Weemoedt en Özcan Akyol - Pessimisme kun je leren
De afgelopen jaren begon Literaturia op de vrijdagavond, maar deze twaalfde editie is anders dan anders: een extra dag en twee extra voorstellingen. En geen half werk: de openingsavond was voor de heren Weemoedt en Akyol, die met hun succesnummer Pessimisme kun je leren meteen de toon zette voor een heerlijk avondje poëzie en dialoog. Uiteraard werd voorgedragen uit de gelijknamige bloemlezing die - zo meldde de heren terloops - intussen al 90 duizend keer is verkocht. Zes, zeven, acht drukken? Weemoedt was de tel al na de derde kwijt.
Lévi Weemoedt en Özcan Akyol waren lekker op elkaar ingespeeld. Ze wisselden hun voordrachten op een luchtige manier af, waarbij ze elkaar genoeg ruimte gunden, waarbij Akyol zich een slimme souffleur toonde. Hoofdmoot bleef uiteraard het werk van Weemoedt, die erg op dreef was: halverwege kon hij het niet laten het publiek hartelijk te bedanken voor de aandacht, de sfeer en - ach - alles zo'n beetje. Dat vatte de avond goed samen: het publiek had er zin in en dat straalde af op de mannen.
Na vijf kwartier poëzievoordracht in hoog tempo zat het erop in de uitverkochte Spiegeltent. Vanaf morgen is Literaturia als vanouds in de Desdemona-tent. Deze openingsavavond kan worden bijgeschreven in het rijtje 'fijne avonden'. De kop is eraf, vanaf hier gaat de literatuur volle bak vooruit op Noorderzon.
Lévi Weemoedt en Özcan Akyol waren lekker op elkaar ingespeeld. Ze wisselden hun voordrachten op een luchtige manier af, waarbij ze elkaar genoeg ruimte gunden, waarbij Akyol zich een slimme souffleur toonde. Hoofdmoot bleef uiteraard het werk van Weemoedt, die erg op dreef was: halverwege kon hij het niet laten het publiek hartelijk te bedanken voor de aandacht, de sfeer en - ach - alles zo'n beetje. Dat vatte de avond goed samen: het publiek had er zin in en dat straalde af op de mannen.
Na vijf kwartier poëzievoordracht in hoog tempo zat het erop in de uitverkochte Spiegeltent. Vanaf morgen is Literaturia als vanouds in de Desdemona-tent. Deze openingsavavond kan worden bijgeschreven in het rijtje 'fijne avonden'. De kop is eraf, vanaf hier gaat de literatuur volle bak vooruit op Noorderzon.
donderdag 27 juni 2019
Programma Literaturia 2019
WIE MOOIE VERHALEN ZOEKT ZAL ZE (HIER) VINDEN
Literaturia is het sprankelende,
literaire en poëtische programma van Noorderzon waarbij het vooral
om de mooie verhalen gaat. Geen stukjes voorlezen, geen interviewtjes
over het zoveelste nieuwe boek, maar bevlogen avonden vol
verrassingen.
Weemoedig, vrolijk of smaakvol, maar
evengoed op en top Brits, Berbers en kleurrijk. Kortom, literatuur en
poëzie in al haar gedaantes: van kookboeken tot graphic novels en
van klassieke taalvirtusoteit tot live podcasting.
Leg je boek even terzijde en kom
luisteren, kijken en genieten van literatuur en poëzie op
Noorderzon. We vieren de literatuur en jij mag erbij zijn!
Literaturia, curator: Stefan Nieuwenhuis, Buro05. Mede mogelijk gemaakt door het
Nederlands Letterenfonds en LIRA.
donderdag 15 augustus, 20 uur,
Spiegeltent
Levi Weemoedt & Özcan Akyol -
Pessimisme kun je leren!
Literaturia opent deze Noorderzon met
een literaire avond rond twee positieve zielen. Samen nemen zij het
publiek mee in de wereld van de meesterlijke observatie en zachte
melancholie. Om stilletjes te gniffelen, maar in ieder geval om
voluit van te genieten.
vrijdag 16 augustus, 21 uur,
Desdemona
Floss Literaire Kunst Quiz
De populaire Groningse FLOSS kunstquiz van verlegt voor deze keer de focus naar literatuur.
Haak aan bij de diepgravende en toch ook luchtige kennisquiz die leunt op mooie beelden, zinnen en fascinaties onder leiding van celebrity presentator Wabbesch Wabbesch.
Haak aan bij de diepgravende en toch ook luchtige kennisquiz die leunt op mooie beelden, zinnen en fascinaties onder leiding van celebrity presentator Wabbesch Wabbesch.
zaterdag 17 augustus, 20 uur,
Desdemona
Hé hallo, zeg - Het leven en werk
van Karel ten Haaf
Een vrolijke, politieke, dichterlijke
en literaire avond met diverse auteurs rond het werk van Karel ten
Haaf, de eigenzinnige stem in de vaderlandse literaire wereld die
onlangs overleed. Met voordrachten, film en veel herinneringen aan
deze unieke, bevlogen figuur. Met onder anderen Hans Plomp, Joep van Ruiten, Daniël Dee, Harry Zijlstra en de leden van de Dichtclub.
zondag 18 augustus, Desdemona
Literaturia over de grens: Engeland
14 uur 30: Titia Ketelaar - Mind the
gap
19 uur 30: Harry de Paepe - Stiff
upper lips
Een voormalige NRC-correspondent in Londen en een
anglofiele historicus vertellen over het land, de mensen en redenen
voor de chaos in het pre-Brexit tijdperk, aan de hand van hun boeken
over Engeland, de Engelse mentaliteit en de buitengewone Britse
gewoonten. Uiteraard met ruimte voor vragen en discussie.
maandag 19 augustus, 20 uur,
Desdemona
Jacques Hermes - Het culinaire
Noorden, een avond over literatuur en eten
Aan de hand van zijn eigen boeken en
die van anderen beschouwt culinaire (boeken)liefhebber Jacques Hermes
de geschiedenis van het eten in de literatuur: welke rol had en heeft
eten in de literatuur? Bestaat er zoiets als de literaire Febo?
dinsdag 20 augustus, 19, 20, 21 en
22 uur, Leliesingel
Babah Tarawally - Gevangen in
zwart-witdenken: En hoe we kunnen ontsnappen
Tarawally, Trouw-columnist en auteur
van de eye-opener Gevangen in zwart-witdenken, gaat op zoek
naar een uitweg in het vastgelopen debat over kleur en identiteit.
Met persoonlijke ervaringen en pittige reacties van lezers op zijn
uitgesproken columns probeert hij antwoorden te vinden - het publiek
wordt daarbij van harte uitgenodigd om mee te denken.
woensdag 21 augustus, 19, 20, 21 en
22 uur, Leliesingel
Mohammed Benzakour - Tien op een
ezel
Benzakour doet in zijn vermakelijke
taalbundel Tien op een ezel onderzoek naar spreuken en
spreekwoorden in het Berbers en kwam tot interessante ontdekkingen.
Als taal de spiegel is van de ziel, is er dan een betere kennismaking
denkbaar dan via het hart van de taal. Hij deelt zijn mooiste
taalschatten met het publiek.
donderdag 22 augustus, 19, 20, 21 en
22 uur, Leliesingel
Literair dispuut Flanor - Zo (mooi)
is literatuur
Het literaire studentendispuut Flanor
bestaat bijna 35 jaar. Hoog tijd om de studentenkamer te verlaten en
alle Groningers - en Noorderzonbezoekers - te laten zien wie ze zijn
en wat ze doen. De Flanorianen delen hun enthousiasme voor
literatuur, met bevlogen lezingen, Virtual Reality en voordrachten.
vrijdag 23 augustus, 19, 20, 21 en
22 uur, Leliesingel
Tobi Dahmen - Fietsmod
Fietsmod is een autobiografische
graphic novel die je terugbrengt naar de wilde jaren tachtig en
negentig, met mods, skinheads en scooterboys, vriendschap en heel
veel muziek. Tobi Dahmen neemt je in zijn lezing mee op deze tijdreis
met plaatjes, muziek en animaties.
zaterdag 24 augustus, 19, 20, 21 en
22 uur, Leliesingel
Margreet de Heer - Stripmaker des
Vaderlands over de graphic novel
De Stripmaker des Vaderlands is op een
missie. Ze wil de schoonheid van de literaire strip onder de aandacht
brengen. Op een bevlogen manier put ze uit haar eigen werk en dat van
anderen en laat ze zien welke rijkdom er achter de graphic novel
schuilgaat, met animaties, film en veel stripplaatjes.
zaterdag 24 augustus, 19 uur 30,
Ophelia
Eeuw van de amateur live, met Botte
Jellema, Ype Driessen en Paulien Cornelisse
Behoeft de podcast De eeuw van de
amateur nog enige introductie? Het is uitgeroepen tot de beste
podcast van Nederland en dat is voor een groot deel te danken aan de
presentatoren, Botte, Ype en Paulien. Ze zijn op Literaturia om live
een podcast op te nemen, mét publiek. Uniek, groots en meeslepend.
en...
van vrijdag 16 augustus tot en met
maandag 19 augustus, doorlopend van 13 - 18 uur, Speelweide
KidsLiteraturia, het Paard van de
Prinses
De Prinses is haar paard kwijt en het
toeval wil dat het paard op Noorderzon is. Kinderen brengen in een
groepje het paard naar de prinses terug, maar dat is nog niet zo
eenvoudig: onderweg komen ze allerlei spannende obstakels tegen. Hoe
lossen ze dat op? Samen bedenken ze het verhaal, met een blije
prinses op het einde.
zondag 2 september 2018
Literaturia dag 9: Lilian Zielstra - Ode aan Groningen
Het is weer voorbij. De elfde editie van Literaturia, het literaire en poëtische programma van Noorderzon, is gisteravond stralend afgesloten: in de volle zon en met de Stadsdichter van Groningen, Lilian Zielstra. Met haar Ode aan Groningen liet ze de aanwezigen kennis maken met de stad die zij nu anderhalf jaar in poëzie heeft gevat.
Zielstra vertelde over de keuzes die ze maakte en wat van een stadse plek een poëtisch onderwerp maakt. Zo maakte ze het publiek duidelijk hoe het proces van gedichten schrijven werkt en liet ze de resultaten uiteraard horen.
Naderhand vroeg ze de aanwezigen nog om onvermoede plekjes die het waard zijn vereeuwigd te worden in een stadsgedicht. Het leverde naast persoonlijke voorkeuren ("Onze achtertuin") ook enkele interessante voorstellen op, zoals de muurschildering van Jan van der Zee die ooit te zien was in de voormalige Analistenschool en nu is gereproduceerd in het Instituut voor Life Science & Technology van de Hanzehogeschool Groningen.
Literaturia 2018 was mooi en vooral erg veelzijdig. Door het verhaal als uitgangspunt te nemen, en niet een boek zoals gebruikelijker bij literaire evenementen, krijgt het publiek veel meer te zien en te horen over het verhaal van het verhaal. Dat pakte goed uit.
Een bespiegeling over Noorderzon kan nooit zonder meteorologisch overzichtje. We hadden het geluk dat de spatregendagen aan het begin zaten, zodat Literaturia - in de Desdemonatent - nergens last van had. Toen het opklaarde en de zon het festivalterrein omtoverde in een heerlijke plek om te zijn, zat Literaturia lekker buiten aan de Leliesingel.
Over bezoekers hadden we de hele editie bepaald niet te klagen: de Desdemona zat steeds vol en de kaartjes van het Leliesingel-programma waren halverwege de avonden uitverkocht. Belangrijker nog: publiek en pers reageerden unaniem positief op het gevarieerde aanbod. Mooi voor nu, maar vooral voor het werk dat er aan zit te komen voor de editie van 2019. Het is een stimulans om er weer iets moois van te maken. We zien er alvast naar uit. Wat ons betreft: tot volgend jaar!
Zielstra vertelde over de keuzes die ze maakte en wat van een stadse plek een poëtisch onderwerp maakt. Zo maakte ze het publiek duidelijk hoe het proces van gedichten schrijven werkt en liet ze de resultaten uiteraard horen.
Naderhand vroeg ze de aanwezigen nog om onvermoede plekjes die het waard zijn vereeuwigd te worden in een stadsgedicht. Het leverde naast persoonlijke voorkeuren ("Onze achtertuin") ook enkele interessante voorstellen op, zoals de muurschildering van Jan van der Zee die ooit te zien was in de voormalige Analistenschool en nu is gereproduceerd in het Instituut voor Life Science & Technology van de Hanzehogeschool Groningen.
Literaturia 2018 was mooi en vooral erg veelzijdig. Door het verhaal als uitgangspunt te nemen, en niet een boek zoals gebruikelijker bij literaire evenementen, krijgt het publiek veel meer te zien en te horen over het verhaal van het verhaal. Dat pakte goed uit.
Een bespiegeling over Noorderzon kan nooit zonder meteorologisch overzichtje. We hadden het geluk dat de spatregendagen aan het begin zaten, zodat Literaturia - in de Desdemonatent - nergens last van had. Toen het opklaarde en de zon het festivalterrein omtoverde in een heerlijke plek om te zijn, zat Literaturia lekker buiten aan de Leliesingel.
Over bezoekers hadden we de hele editie bepaald niet te klagen: de Desdemona zat steeds vol en de kaartjes van het Leliesingel-programma waren halverwege de avonden uitverkocht. Belangrijker nog: publiek en pers reageerden unaniem positief op het gevarieerde aanbod. Mooi voor nu, maar vooral voor het werk dat er aan zit te komen voor de editie van 2019. Het is een stimulans om er weer iets moois van te maken. We zien er alvast naar uit. Wat ons betreft: tot volgend jaar!
zaterdag 1 september 2018
Literaturia dag 8: Jente Jong en Marc Nochem - Het intieme vreemde
Overvallen door het mooie weer begon de vrijdag van Literaturia in een majeure stemming. Op het programma stond Het intieme vreemde, een live hoorspel van schrijfster Jente Jong en muzikant Marc Nochem. Opgevrolijkt door de zonnestralen, maar vooral door de intrigerende aankondiging, stond er een half uur voor aanvang van de eerste van vier voorstellingen al een rij voor de Literaturia-container aan de Leliesingel.
Het intieme vreemde is de gelijknamige roman van Jente Jong, over het gemis van een moeder en de dagboeken die het hoofdpersonage uit de roman helpen een reconstructie van het leven van haar moeder te maken. Jong had met hulp van gitarist en geluidscollagist Marc Nochem een deel uit haar roman bewerkt tot een waardige, kleine vertelling die op veel bijval kon rekenen van de aanwezigen.
Zo werkt het vaker aan de Leliesingel, waar meer theatercontainers staan: mensen schuifelen zachtjes voorbij en zodra de deuren bij een voorstelling opengaan, wordt er gespied hoe de mensen de locatie verlaten. Soms worden spontaan gesprekjes aangeknoopt, om te zien of de voorstelling de moeite van de verrassing waard is.
Op die manier verkochten Jong en Nochem gisteravond moeiteloos vier keer uit. Een vijfde voorstelling had zelfs gemakkelijk gekund, zo vaak moest het kassapersoneel uiteindelijk 'nee' verkopen.
Jong en Nochem speelden met bezieling en raakten de juiste snaar bij het publiek, waarmee ze eens te meer aantonen dat een roman een perfect vertrekpunt kan zijn voor een theatrale voorstelling. Festivals zouden meer oog moeten hebben voor de literaire hoek bij de programmering. Er is zoveel fraais te ontdekken; en beslist meer dan alleen een voordracht vanachter een kathedertje, met wat vragen naderhand. Dat is intussen achterhaald.
Het intieme vreemde is de gelijknamige roman van Jente Jong, over het gemis van een moeder en de dagboeken die het hoofdpersonage uit de roman helpen een reconstructie van het leven van haar moeder te maken. Jong had met hulp van gitarist en geluidscollagist Marc Nochem een deel uit haar roman bewerkt tot een waardige, kleine vertelling die op veel bijval kon rekenen van de aanwezigen.
Zo werkt het vaker aan de Leliesingel, waar meer theatercontainers staan: mensen schuifelen zachtjes voorbij en zodra de deuren bij een voorstelling opengaan, wordt er gespied hoe de mensen de locatie verlaten. Soms worden spontaan gesprekjes aangeknoopt, om te zien of de voorstelling de moeite van de verrassing waard is.
Op die manier verkochten Jong en Nochem gisteravond moeiteloos vier keer uit. Een vijfde voorstelling had zelfs gemakkelijk gekund, zo vaak moest het kassapersoneel uiteindelijk 'nee' verkopen.
Jong en Nochem speelden met bezieling en raakten de juiste snaar bij het publiek, waarmee ze eens te meer aantonen dat een roman een perfect vertrekpunt kan zijn voor een theatrale voorstelling. Festivals zouden meer oog moeten hebben voor de literaire hoek bij de programmering. Er is zoveel fraais te ontdekken; en beslist meer dan alleen een voordracht vanachter een kathedertje, met wat vragen naderhand. Dat is intussen achterhaald.
vrijdag 31 augustus 2018
Literaturia dag 7: Michelle van Dijk en Roland Vonk - Groeten uit Rotterdam
Donderdagavond aan de stemmige Leliesingel. Voorbijgangers drentelen in een bleek zomerzonnetje langs de theaterlocaties. Bij de bonte Literaturia-container staat een rijtje belangstellenden te wachten. Op elk uur, beginnend om de klok van zeven, klinkt het Rotterdamse geluid van Roland Vonk en Michelle van Dijk, twee debuterende auteurs uit de havenstad.
Voorbijgangers die de titel van de voorstelling op het aankondigingenbord zien, laten het vet over de Leliesingel klinken. "Jottujjjdam" en het zingerige "kejje dat horen dan?" Binnen zijn Vonk en Van Dijk al begonnen met hun voordrachtsoirée. Om beurten lezen zij korte verhalen en passages voor, met verve en plezier. Van Dijk leest korte verhalen en delen uit haar roman Darko's Lessen, Vonk kiest voor zijn radiocolumns uit de bundel Dat moet nog blijken. De boekverkoper van dienst doet naderhand goede zaken.
Met Van Dijk en Vonk haalde Literaturia twee bijzondere stemmen naar Groningen. Bevlogen schrijvers, pakkende vertellers en innemende Rotterdammers die het publiek met een glimlach en een goed gemoed verder op weg stuurden. Een mooie balans, na de gekte van De Komijnen op de woensdag een echte literaire avond op de donderdag.
Voorbijgangers die de titel van de voorstelling op het aankondigingenbord zien, laten het vet over de Leliesingel klinken. "Jottujjjdam" en het zingerige "kejje dat horen dan?" Binnen zijn Vonk en Van Dijk al begonnen met hun voordrachtsoirée. Om beurten lezen zij korte verhalen en passages voor, met verve en plezier. Van Dijk leest korte verhalen en delen uit haar roman Darko's Lessen, Vonk kiest voor zijn radiocolumns uit de bundel Dat moet nog blijken. De boekverkoper van dienst doet naderhand goede zaken.
Met Van Dijk en Vonk haalde Literaturia twee bijzondere stemmen naar Groningen. Bevlogen schrijvers, pakkende vertellers en innemende Rotterdammers die het publiek met een glimlach en een goed gemoed verder op weg stuurden. Een mooie balans, na de gekte van De Komijnen op de woensdag een echte literaire avond op de donderdag.
donderdag 30 augustus 2018
Literaturia dag 6: De Komijnen - Hier komen De Komijnen
De zesde dag van Literaturia was op voorhand al een spektakelstuk. Het Utrechtse literair-theatrale gezelschap De Komijnen kwam naar Noorderzon en dat gaat niet ongemerkt. De zes Komijnen houden niet van half werk en verbouwden in een uur tijd de complete Literaturia-locatie tot een Komijnendomein, dus met apparaten, lichtkasten, muziekinstrumenten en vooraf ondefinieerbare objecten.
De vier voorstellingen die volgden, met voordrachten, intermezzo's, literaire acts en muzikale interactie, waren zo uitzinnig en divers, dat het publiek naderhand nauwelijks kon uitleggen wat het zojuist had gezien. De Komijnen bleven er rustig onder, en voerden naarmate de avond vorderde de spanning nog wat verder op.
Literaturia was opnieuw compleet uitverkocht op de Leliesingel, wat laat zien dat avontuurlijk literair programma het goed doet bij festivalpubliek. Eerlijk is eerlijk: de uitdossingen van de Komijnen hebben daar gisteravond zeker aan bijgedragen. Het aankondigingenbord, dat repte van 100 acts in 20 minuten mét WTF-garantie, deed de rest.
Het publiek, dat even enthousiast het locatie uitstapte als het binnenging, was duidelijk overdonderd door De Komijnen. Eén van de bezoekers vatte het aldus samen: "Ik denk dat ik vanavond, als ik in bed lig, pas werkelijk doorheb wat ik zojuist allemaal heb gehoord en gezien." Zo zijn De Komijnen, daar weten ze in thuisbasis Utrecht intussen al alles van.
De vier voorstellingen die volgden, met voordrachten, intermezzo's, literaire acts en muzikale interactie, waren zo uitzinnig en divers, dat het publiek naderhand nauwelijks kon uitleggen wat het zojuist had gezien. De Komijnen bleven er rustig onder, en voerden naarmate de avond vorderde de spanning nog wat verder op.
Literaturia was opnieuw compleet uitverkocht op de Leliesingel, wat laat zien dat avontuurlijk literair programma het goed doet bij festivalpubliek. Eerlijk is eerlijk: de uitdossingen van de Komijnen hebben daar gisteravond zeker aan bijgedragen. Het aankondigingenbord, dat repte van 100 acts in 20 minuten mét WTF-garantie, deed de rest.
Het publiek, dat even enthousiast het locatie uitstapte als het binnenging, was duidelijk overdonderd door De Komijnen. Eén van de bezoekers vatte het aldus samen: "Ik denk dat ik vanavond, als ik in bed lig, pas werkelijk doorheb wat ik zojuist allemaal heb gehoord en gezien." Zo zijn De Komijnen, daar weten ze in thuisbasis Utrecht intussen al alles van.
dinsdag 28 augustus 2018
Literaturia dag 5: Frits Jonker
Literaturia heeft de Desdemona tent verlaten en is verhuisd naar de Leliesingel. Dat betekent vier korte voorstellingen per avond in een intieme setting. Gisteravond werd de nieuwe Literaturia-locatie ingewijd door schrijver-verzamelaar-liefhebber Frits Jonker die een werkelijk bijzonder programma in petto had. In vier voorstellingen vertelde Jonker bevlogen over fascinaties voor curieuze muziek, de geschiedenis van de single en de plaats die vinyl innam in vroeger dagen.
Wat de minicolleges van Jonker zo bijzonder maken is dat hij van de hak op de tak lijkt te springen, maar uiteindelijk altijd op een rond verhaal uitkomt. Gisteravond liet Jonker berichten horen van mensen aan familieleden overzee: hartverwarmende en grappige boodschappen die destijds voor de gelegenheid op plaat werden gezet. Hij vertelde over Max Woiski en tv-dominees uit het tijdperk van vóór de televisie. Hij liet de aanwezigen horen hoe de Duitsers aan het einde van WO II de geallieerde strijdkrachten probeerden te demotiveren met muziek, en zo voort.
De magie tussen publiek en Jonker was prachtig. Er ontstonden leuke gesprekken tijdens de voorstelling en er werd hier en daar voorzichtig meegezongen met reclameplaatjes uit de jaren vijftig. Voor Jonker de ultieme beloning voor zijn bevlogenheid: alle voorstellingen zaten compleet vol. Bijzonder, vond Jonker. Verdiend, vond het Noorderzon-publiek.
Wat de minicolleges van Jonker zo bijzonder maken is dat hij van de hak op de tak lijkt te springen, maar uiteindelijk altijd op een rond verhaal uitkomt. Gisteravond liet Jonker berichten horen van mensen aan familieleden overzee: hartverwarmende en grappige boodschappen die destijds voor de gelegenheid op plaat werden gezet. Hij vertelde over Max Woiski en tv-dominees uit het tijdperk van vóór de televisie. Hij liet de aanwezigen horen hoe de Duitsers aan het einde van WO II de geallieerde strijdkrachten probeerden te demotiveren met muziek, en zo voort.
De magie tussen publiek en Jonker was prachtig. Er ontstonden leuke gesprekken tijdens de voorstelling en er werd hier en daar voorzichtig meegezongen met reclameplaatjes uit de jaren vijftig. Voor Jonker de ultieme beloning voor zijn bevlogenheid: alle voorstellingen zaten compleet vol. Bijzonder, vond Jonker. Verdiend, vond het Noorderzon-publiek.
Literaturia dag 4: Richard Koek - New York
Op maandag steekt Literaturia altijd de landsgrenzen over. Dit jaar namen we de oversteek naar New York, woonplaats van fotograaf Richard Koek die onlangs een fotoboek van de stad publiceerde, New York New York.
In het boek vertelt Koek het verhaal van de stad die hij achttien jaar geleden leerde kennen en waaraan hij zijn hart verloor. Gisteravond was hij a man on a mission: hij vertelde de verhalen achter zijn foto's, om ons zo New York en haar inwoners te tonen.
De uitverkochte Desdemona tent puilde uit en hing aan zijn lippen. Koek bleek een rasverteller die moeiteloos overschakelde van zijn eigen jeugd in Noord-Holland, als zoon van een Argentijnse moeder, en de demografische samenstelling van de verschillende wijken in New York. Koek maakte inzichtelijk hoe hij op zoek gaat naar dat bepalende moment, dat ene tafereel, dat de situatie precies vat. Hij analyseerde zijn werk op een prettige manier en gaf met zijn uitleg het publiek alle gelegenheid zelf ook op ontdekking uit te gaan in zijn foto's.
In de aanloop naar Literaturia waren er fronsen en vragen: wat moet een fotograaf in een literair programma? Zelfs Koek had zijn bedenkingen. Maar wie gisteravond aanwezig was in de Desdemona tent verbindt de lijntjes: de foto's uit New York New York zijn de scenes van Koeks verhaal, dat hij gisteravond voluit vertelde.
Na afloop kreeg het publiek alle gelegenheid om vragen te stellen, waarmee de interessante avond met een halfuur werd verlengd. Ergens zeiden de mensen tegen Koek: blijf nog even, vertel vooral meer over je werk en die magische stad die je ons in al haar grootsheid op detailniveau hebt voorgehouden.
Een fotograaf bij Literaturia; soms moet je lef tonen om een geweldige avond voor elkaar te boksen. Wie verhalen zoekt, vindt ze evengoed in de fotografie. Op Noorderzon denken we niet in hokjes, maar in lijnen. Waarvan akte.
In het boek vertelt Koek het verhaal van de stad die hij achttien jaar geleden leerde kennen en waaraan hij zijn hart verloor. Gisteravond was hij a man on a mission: hij vertelde de verhalen achter zijn foto's, om ons zo New York en haar inwoners te tonen.
De uitverkochte Desdemona tent puilde uit en hing aan zijn lippen. Koek bleek een rasverteller die moeiteloos overschakelde van zijn eigen jeugd in Noord-Holland, als zoon van een Argentijnse moeder, en de demografische samenstelling van de verschillende wijken in New York. Koek maakte inzichtelijk hoe hij op zoek gaat naar dat bepalende moment, dat ene tafereel, dat de situatie precies vat. Hij analyseerde zijn werk op een prettige manier en gaf met zijn uitleg het publiek alle gelegenheid zelf ook op ontdekking uit te gaan in zijn foto's.
In de aanloop naar Literaturia waren er fronsen en vragen: wat moet een fotograaf in een literair programma? Zelfs Koek had zijn bedenkingen. Maar wie gisteravond aanwezig was in de Desdemona tent verbindt de lijntjes: de foto's uit New York New York zijn de scenes van Koeks verhaal, dat hij gisteravond voluit vertelde.
Na afloop kreeg het publiek alle gelegenheid om vragen te stellen, waarmee de interessante avond met een halfuur werd verlengd. Ergens zeiden de mensen tegen Koek: blijf nog even, vertel vooral meer over je werk en die magische stad die je ons in al haar grootsheid op detailniveau hebt voorgehouden.
Een fotograaf bij Literaturia; soms moet je lef tonen om een geweldige avond voor elkaar te boksen. Wie verhalen zoekt, vindt ze evengoed in de fotografie. Op Noorderzon denken we niet in hokjes, maar in lijnen. Waarvan akte.
maandag 27 augustus 2018
Literaturia dag 3: Joost Pollmann, Typex en de Dichters van Vrijdag
De zondag van Literaturia bestaat uit een middag- en een avondprogramma. Tijdens de middag was het de beurt aan stripprofessor Joost Pollmann die een illustratieve lezing hield over kunstenaarslevensverstrippingen: graphic novels over het leven van een kunstenaar. Met aansprekende voorbeelden zette hij uiteen hoe veel verstripping volgens eenzelfde stramien zijn opgezet, waarbij het rijke leven van een kunstenaar vaak wordt teruggebracht to enkele bepalende situaties en iconische beelden. Feitelijk verweet Pollmann de stripmaker luiheid, vooral omdat het anders kan.
Een bewijs van die andere aanpak leverde Typex, die de aanwezigen een inkijkje gaf in zijn nog te verschijnen biografische verstripping van het leven van Andy Warhol. In de vuistdikke graphic novel verdeelt Typex het leven van Warhol in hoofdstukken die steeds een andere vorm en uitstraling hebben. Typex vertelde onderhoudend over zijn werk, waaraan hij bijna vijf jaar schreef en tekende. Mooi was zijn uitleg over een subtiel verschil met zijn kunstenaarslevens tekenende collega's: hij neemt de vrijheid zaken toe te voegen, erbij te bedenken of aan te passen, als dat het verhaal -naar zijn bescheiden mening- ten goede komt.
Geprikkeld door de lezing had het merendeel van de aanwezigen meteen willen beginnen in de graphic novel, maar daarvoor is het nog te vroeg: die verschijnt op 4 oktober.
Het avondprogramma stond in het Noorderzon magazine omschreven als een zachte zondagavond en dat was goed ingeschat. De Dichters van Vrijdag, een Vlaams-Nederlands span bestaande uit Mustafa Kör, Sylvie Marie, Moya de Feyter en Hedwig Selles, zochten het niet in het volume, maar beslist wel in intensiteit. In voordrachten van maximaal twaalf minuten per persoon lieten ze de goed gevulde Desdemona tent horen dat zij ieder over een unieke poëtische stem beschikken. De optredens waren uitgekiend en hadden een theatrale component: geen stugge voorleessessies, maar levendige, intense voordrachten die op bijval van het publiek konden rekenen.
Poëzie zal nooit een geheide publiekstrekker worden, die illusie ligt al ver achter ons, maar wie bij avonden als die van De dichters van Vrijdag is geweest, weet dat de goegemeente toch ongemerkt veel moois aan zich voorbij laat gaan.
Maar zo zijn we dan ook wel weer: we gunnen de dolende horde een herkansing. Voor thuisblijvers, onwetenden en vakantiegangers zijn er fragmenten te zien van Sylvie Marie, Moya de Feyter, Hedwig Selles en Mustafa Kör.
Een bewijs van die andere aanpak leverde Typex, die de aanwezigen een inkijkje gaf in zijn nog te verschijnen biografische verstripping van het leven van Andy Warhol. In de vuistdikke graphic novel verdeelt Typex het leven van Warhol in hoofdstukken die steeds een andere vorm en uitstraling hebben. Typex vertelde onderhoudend over zijn werk, waaraan hij bijna vijf jaar schreef en tekende. Mooi was zijn uitleg over een subtiel verschil met zijn kunstenaarslevens tekenende collega's: hij neemt de vrijheid zaken toe te voegen, erbij te bedenken of aan te passen, als dat het verhaal -naar zijn bescheiden mening- ten goede komt.
Geprikkeld door de lezing had het merendeel van de aanwezigen meteen willen beginnen in de graphic novel, maar daarvoor is het nog te vroeg: die verschijnt op 4 oktober.
Het avondprogramma stond in het Noorderzon magazine omschreven als een zachte zondagavond en dat was goed ingeschat. De Dichters van Vrijdag, een Vlaams-Nederlands span bestaande uit Mustafa Kör, Sylvie Marie, Moya de Feyter en Hedwig Selles, zochten het niet in het volume, maar beslist wel in intensiteit. In voordrachten van maximaal twaalf minuten per persoon lieten ze de goed gevulde Desdemona tent horen dat zij ieder over een unieke poëtische stem beschikken. De optredens waren uitgekiend en hadden een theatrale component: geen stugge voorleessessies, maar levendige, intense voordrachten die op bijval van het publiek konden rekenen.
Poëzie zal nooit een geheide publiekstrekker worden, die illusie ligt al ver achter ons, maar wie bij avonden als die van De dichters van Vrijdag is geweest, weet dat de goegemeente toch ongemerkt veel moois aan zich voorbij laat gaan.
Maar zo zijn we dan ook wel weer: we gunnen de dolende horde een herkansing. Voor thuisblijvers, onwetenden en vakantiegangers zijn er fragmenten te zien van Sylvie Marie, Moya de Feyter, Hedwig Selles en Mustafa Kör.
zondag 26 augustus 2018
Literaturia dag 2: De heren rond Rawie, met Jean Pierre Rawie
De tweede avond van Literaturia was om door een ringetje te halen. In een (sfeer)volle Desdemona tent opende Jean Pierre Rawie de avond met een korte verhandeling over poëzie en muziek, als inleiding bij het muzikale hoogtepunt van de avond: de Heren rond Rawie, een gezelschap puike muzikanten dat de gedichten van Rawie op muziek heeft gezet.
Voor het trio, bestaande uit Mattijs Verhallen (piano), Bas Marée (gitaar) en Ludo van der Winkel (contrabas) werkelijk begonnen, droeg Rawie nog enkele gedichten voor: "de wat meer recente verzen, omdat de heren vooral hebben geput uit mijn oudere werk, toen ik nog wel eens een grapje maakte".
Anders dan je wellicht zou verwachten, was de voorstelling 'Dit alles' verre van ingetogen en contemplatief, zoals gebruikelijk bij poëtische avonden. De heren maakten er een mooie en vooral grappige voorstelling van, met geestige intermezzi en gevatte kwinkslagen. Hun taalgebruik was dat van de dichter, en maakte de act compleet.
Het publiek viel als in de eerste minuut met de neus in de boter en bleef daar een vol uur heerlijk in liggen. Het applaus dat naderhand volgde, waarbij de aanwezigen zelfs theatraal gingen staan en bleven doorklappen, sprak boekdelen: De heren rond Rawie hebben gestraald en de harten veroverd. Beslist de hit van Literaturia!
Thuisblijvers en vakantiegangers kijken hier naar de poëtische introductie van Jean Pierre Rawie, en hier, hier en hier naar drie delen uit de voorstelling van de Heren rond Rawie.
Voor het trio, bestaande uit Mattijs Verhallen (piano), Bas Marée (gitaar) en Ludo van der Winkel (contrabas) werkelijk begonnen, droeg Rawie nog enkele gedichten voor: "de wat meer recente verzen, omdat de heren vooral hebben geput uit mijn oudere werk, toen ik nog wel eens een grapje maakte".
Anders dan je wellicht zou verwachten, was de voorstelling 'Dit alles' verre van ingetogen en contemplatief, zoals gebruikelijk bij poëtische avonden. De heren maakten er een mooie en vooral grappige voorstelling van, met geestige intermezzi en gevatte kwinkslagen. Hun taalgebruik was dat van de dichter, en maakte de act compleet.
Het publiek viel als in de eerste minuut met de neus in de boter en bleef daar een vol uur heerlijk in liggen. Het applaus dat naderhand volgde, waarbij de aanwezigen zelfs theatraal gingen staan en bleven doorklappen, sprak boekdelen: De heren rond Rawie hebben gestraald en de harten veroverd. Beslist de hit van Literaturia!
Thuisblijvers en vakantiegangers kijken hier naar de poëtische introductie van Jean Pierre Rawie, en hier, hier en hier naar drie delen uit de voorstelling van de Heren rond Rawie.
zaterdag 25 augustus 2018
Literaturia dag 1: Rudie Kagie - Jazzvogels
De kop is eraf. De elfde editie van Literaturia begon gisteravond swingend en boeiend, met een aansprekende muzieklezing van Rudie Kagie. Aan de hand van zijn laatste boek Jazzvogels vertelde de vooraanstaande jazzchroniqueur over de 'heiligenlevens' van onder meer Leo de Ruiter, Joop Korzelius, Tom Dissevelt, Nina Simone, Chet Baker en Theo Deken.
De Desdemona tent, sfeervol als altijd en al tien jaar uitvalsbasis van Literaturia, zat lekker vol. Het publiek was aandachtig en knikte het hoofd bij de muziekfragmenten, zoals gewoon onder jazzliefhebbers.
De anekdotes van Kagie waren smeuïg en typisch. Als er iets te leren viel, dan is het dat jazzmuzikanten zichzelf met de jaren gemakkelijk uit het oog verliezen. Beheersing slaat na verloop van tijd vooral op het instrument, want als er drugs en drank in het spel komt, gaat het vrijwel altijd mis.
De verhalen van Kagie waren sterk, goed gedocumenteerd en levendig in beeld gebracht. Ze gingen uiteindelijk vooral over het leven zelf, over de persoonlijkheid van de jazzartiest en de vrije tijdsgeest van de jaren vijftig tot nu. Het werd de grote verrassing van de avond; jazzmuzikanten zijn net gewone mensen, alleen zit er bijna altijd een flink steekje los.
Na afloop rende geen van de aanwezigen naar de biertent. Zij kozen voor een voorzichtig frisje, om te bekomen van de eerste avond van Literaturia.
De Desdemona tent, sfeervol als altijd en al tien jaar uitvalsbasis van Literaturia, zat lekker vol. Het publiek was aandachtig en knikte het hoofd bij de muziekfragmenten, zoals gewoon onder jazzliefhebbers.
De anekdotes van Kagie waren smeuïg en typisch. Als er iets te leren viel, dan is het dat jazzmuzikanten zichzelf met de jaren gemakkelijk uit het oog verliezen. Beheersing slaat na verloop van tijd vooral op het instrument, want als er drugs en drank in het spel komt, gaat het vrijwel altijd mis.
De verhalen van Kagie waren sterk, goed gedocumenteerd en levendig in beeld gebracht. Ze gingen uiteindelijk vooral over het leven zelf, over de persoonlijkheid van de jazzartiest en de vrije tijdsgeest van de jaren vijftig tot nu. Het werd de grote verrassing van de avond; jazzmuzikanten zijn net gewone mensen, alleen zit er bijna altijd een flink steekje los.
Na afloop rende geen van de aanwezigen naar de biertent. Zij kozen voor een voorzichtig frisje, om te bekomen van de eerste avond van Literaturia.
Abonneren op:
Posts (Atom)